Մի՞թե այսպիսի Ազգային ժողովի էր արժանի տաղանդավոր ու հինավուրց հայ ժողովուրդը
07.10.2026 | 12:00
Թվում էր, թե միակ առաջնային մանդատ ունեցող, երկրի քաղաքական բարձրագույն մարմինը պետք է բացառապես ազգի իմաստուն ու նվիրյալների հավաքատեղի լիներ, բայց արի ու տես՝ «լավագույն» ավանդույթները շարունակվում են, և նորից առավելապես նույն միջակությունը, գորշությունն ու պատեհապաշտներն են հանգրվանել Ազգային ժողովում։ Իսկ ազգի իրական ընտրանին հերթական անգամ հայտնվել է լուսանցքում։ Բայց դե, ասում են՝ ընտրյալներ, որ արժանի են իրենց ընտրողներին, կամ ժողովուրդ, որ արժանի է իր ընտրյալներին։ Մինչդեռ պետություն կառավարելը լուրջ գործ է, կատակ բան չէ. բացառապես փորձառու, իմաստուն, խիզախ, նվիրյալ, ազնվական ծագում և գիտելիքների մեծ պաշար ունեցող մարդկանց գործ է։
Ազգային ժողովն էլ, առավելապես վերջին տարիներին, նմանվում է առանց կանոնների մարտի ռինգի և վերածվել է փոխադարձ մեղադրանքների ու վիրավորանքների, հաշիվներ պարզելու, սեփական ուժի ու գիտելիքների ցուցադրման, սպառնալիքների, մանիպուլացիաների ու բանսարկությունների թատրոնի, ինչը կարծես նույնությամբ շարունակվեց նաև 9-րդ գումարման ԱԺ այսօրվա նիստում։ Այնտեղ գրեթե չեղան բովանդակային ելույթներ ու չարվեցին այս մղձավանջից դուրս գալու և ապագայի զարգացմանն ուղղված առաջարկություններ։ Պատգամավորներից շատերի մոտ էլ զգացվում էր հասունության, լրջության, պատասխանատվության և գիտելիքների անհրաժեշտ պաշարի ու փորձի պակաս։
Երեկվա նիստը ցույց տվեց, որ այս խորհրդարանի գերակշռող մասը ոչ ազգային, ոչ ինտելեկտուալ և անհայտ կենսագրություն ունեցող անձինք են, և այս կազմի հետ ապագայի հույսեր կապելը գրեթե անիմաստ է։ Այստեղից պետք է ենթադրել, որ հայ ժողովուրդը հերթական անգամ հայտնվել է խաբված, անելանելի ու բարդ իրավիճակում։ Եվ այս ամենն արդյունք է չկայացած քաղաքական համակարգի ու քաղաքականապես ոչ գրագետ ընտրազանգվածի։
Ցավոք, այդպես էլ պետության ու քաղաքական գործընթացների նկատմամբ լուրջ ու պատասխանատու չենք վերաբերվում, և ԱԺ-ում մեր իսկ շնորհիվ, որոշ արժանավոր մարդկանց կողքին, առավելապես հանգրվանել են ոչ քաղաքական, ոչ գաղափարական ու անհայտ կենսագրության տեր պատահական մարդիկ, որոնց գլխավոր նպատակն անձեռնամխելիությունից ու արտոնյալ կարգավիճակից օգտվելն ու իրենց անձնական ու խմբային ամբիցիաները բավարարելն է։
Անկախության տարիներին էլ, ըստ էության, կուսակցությունները Հայաստանում չկայացան և քաղաքական ինստիտուտներից վերածվել են կարիերայի ակումբների, որտեղ հիմնականում շատ ավանտյուրիստների, ճարպիկների, պոպուլիստների ու ապաշնորհների համար հանգրվանելը ցանկացած գնով լավ և հեշտ ապրելու միջոց է դարձել։ Նրանք ցանկացած գնով ժողովրդից որքան հնարավոր է շատ քվե պոկելու, Ազգային ժողովում մանդատ, իսկ կառավարությունում պորտֆել ունենալու, պետության գրկում հարմարավետ հանգրվանելու ու բարեկեցիկ կյանք ապահովելու նպատակ են հետապնդել։ Բազմաթիվ են եղել դեպքերը, երբ մեկ գումարման ընթացքում պատգամավորը ոչ միայն օրենսդրական նախաձեռնությամբ հանդես չի եկել, այլև ոչ մի ելույթ չի ունեցել։
Մինչդեռ այստեղ պետք է քննարկվեն և ընդունվեն երկրի, պետության ու ժողովրդի համար պատասխանատու ու ճակատագրական որոշումներ ու հանրային կյանքը կանոնակարգող օրենքներ։ Ազգային ժողովի ամբիոնը պետք է երկրին ու հանրային կյանքին վերաբերող տարբեր հարցերի ու օրենքների նախագծերի բովանդակային, շահագրգիռ ու անկեղծ քննարկումների հարթակ դառնա, և այլընտրանքային կարծիքների քննարկման արդյունքում էլ պետք է ծնվեն ազգանպաստ ու արդյունավետ որոշումներ ու օրենքներ։ Իսկ խորհրդարանի այս կազմի ու որակի, հարցերի քննարկման այս մոտեցման դեպքում փոփոխությունների հույսեր ակնկալելը, ցավոք, իրատեսական լինել չի կարող։
Հայկ ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Տնտեսագիտության թեկնածու
Մեկնաբանություններ
Ասում են...
.
.
-
Ասում են… Հայաստանում կրկին հակառուսական կեղծ և Արևմուտքի կողմից կառավարելի ալիք է ստեղծվել, թե ՀԱՊԿ-ը մեզ չօգնեց, և ՀԱՊԿ-ից պետք է դուրս գանք։ Նշում են նաև, թե Ռուսաստանը Հայաստանին անհուսալի դաշնակից է
-
Ասում են… Նա Ռուսաստանի բացահայտ թշնամի է, որը, մինչև որոշակի պահը, իշխանության գալով ստիպված էր քողարկել իր մտադրությունները, իր նպատակները։ Մենք թույլ տվեցինք մեզ «մոլորեցնել» հույսերով, թե ինչ-որ կերպ դա կանցնի-կգնա, բայց այդպես չեղավ
-
Ասում են… Հայաստանն իսկապես կատարել է իր աշխարհաքաղաքական ընտրությունը՝ դեմքով շրջվելու դեպի Եվրոպա։ Մենք չենք կարող գործել այնպես, կարծես դա գոյություն չունի։ Մենք՝ ֆրանսիացիներս, պետք է ընդունենք այդ ընտրությունը և հավատարիմ լինենք դրան
-
Ասում են… Զարմանալի է՝ Թրամփն ասաց, որ ոչ ոք իրեն չի ասել՝ Իրանը կարող է փակել Հորմուզի նեղուցը։
Յուրաքանչյուր ռազմական խաղային տեսության ժամանակ, որին ես մասնակցել եմ, առաջին բանը, որ մենք ենթադրել ենք, այն էր, որ Իրանը դա կանի
-
Ասում են… Հնարավոր չէ որևէ գերտերության թիկունքում գործարքներ կնքել, որոնց մասին ամենայն մանրամասնությամբ տեղյակ չլինեն մյուս գերտերությունները: Բոլոր գերտերություններն էլ տիրապետում են հետախուզական այնպիսի հզոր հնարավորությունների, որ փոքր երկրները հազիվ թե կարողանան նրանցից որևէ գաղտնիք թաքցնել
-
Ասում են… Ի տարբերություն Արևմուտքի, որը կոչ է անում Հայաստանին կրճատել Ռուսաստանի հետ իր հարաբերությունները, մենք չենք խոչընդոտում Հայաստանի առևտրատնտեսական կապերի զարգացմանը այլ երկրների, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի հետ
-
Ասում են… Պետք է անկեղծորեն խոստովանել, որ ընդդիմադիր կուսակցությունների միջև ամիսներ շարունակ ընթացող բանակցությունները ոչ մի համաձայնության չեն հանգեցրել: Այդ պարագայում, պառակտված ընդդիմությանը միավորելու միակ կարող ուժը Սամվել Կարապետյանն է
-
Ասում են… Իրանի հետ հարաբերությունները Հայաստանի համար այլընտրանք չունեն այդ հարաբերությունները կենսական նշանակություն ունեն թե՛ Հայաստանի, թե՛ Իրանի համար, և այս իրողությունը պետք է հասկացնել արևմտյան գործընկերներին
-
Ասում են… Բաքուն դատապարտեց Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության ինքնորոշման իրավունքը, որը դրսևորվեց Խորհրդային Միության փլուզման ժամանակ։ Դա բռնություն էր, դատաստան, ոչ թե դատավարություն
-
Ասում են… Վստահ ենք, որ Հարավային Կովկասի երկրները, այդ թվում՝ Հայաստանը, հասկանում են, որ Բրյուսելի և Վաշինգտոնի ենթադրաբար բարի մտադրությունների հետևում թաքնված են սառը հաշվարկներ
-
Ասում են… Իրանի ուրանի պաշարների ոչնչացման և զրոյական հարստացմանն անցնելու ԱՄՆ պահանջներն անիրատեսական են։ Հրթիռային ծրագրի և դաշնակիցներին սատարելու վերաբերյալ պայմանները քննարկման ենթակա չեն։
Իրանը չի ենթարկվի դրսից պարտադրված թելադրանքին։ Մենք անկախ երկիր ենք և ինքներս ենք որոշում մեր ուղին
-
Ասում են… Մեզ բացարձակապես չի վերաբերում այն, ինչ կատարվում է Գրենլանդիայի հետ։ Բայց մենք Միացյալ Նահանգների հետ նմանատիպ հարցեր լուծելու փորձ ունենք:
19-րդ դարում, կարծեմ՝ 1867 թվականին, ինչպես գիտենք, Ռուսաստանը վաճառեց Միացյալ Նահանգներին, իսկ Միացյալ Նահանգները մեզնից գնեց Ալյասկան
-
Ասում են Մենք գիտեինք, որ կանոնների վրա հիմնված միջազգային կարգի պատմությունը մասամբ կեղծ էր։ Որ ուժեղագույններն իրենց կազատեն պարտավորություններից այն ժամանակ, երբ ճիշտ համարեն։ Որ առևտրային կանոնները կիրառվում էին անհամաչափորեն։ Եվ որ միջազգային իրավունքը կիրառվում էր տարբեր խստությամբ՝ կախված մեղադրյալի կամ զոհի ինքնությունից
-
Ասում են… Այս պահին մենք ապրում ենք մեր պատմության ամենածանր փուլերից մեկը: ՈՒկրաինայի վրա ճնշումը հիմա առավելագույնն է։ ՈՒկրաինան կարող է կանգնել չափազանց բարդ ընտրության առաջ` կա՛մ արժանապատվության կորուստ, կա՛մ հիմնական գործընկերոջ հնարավոր կորուստ։ Կա՛մ բարդ 28 կետերի ընդունում, կա՛մ անչափ ծանր ձմեռ
-
Ասում են… Ինչո՞ւ մենք 2020 թվականին այդ պատերազմը չկանխեցինք։ Չէ՞ որ կարող էինք կոշտ զգուշացնել Ադրբեջանին, որ ուժային լուծում թույլ չենք տա։ Եվ ոչինչ էլ չէր լինի
Տարածաշրջանային
